UYARI: Altyazı argo ve küfür içermektedir.
Çeviren: Sacrer İyi seyirler dilerim.
Acil servis.
Yardım edin...
Neredesiniz?
- Yardım edin. - Adresinize ihtiyacım var.
Nikolaj Jensen'la mı görüşüyorum?
- Nikolaj? - Evet.
Ev adresinde misin? Mågevej 26?
- Nikolaj, şu an Mågevej 26'da mısın? - Hayır, hayır.
Neredesin öyleyse?
Burası karanlık. Nefes alamıyorum.
- Yerini söyle bana. - Siktir...
- Næstved'te olduğunu görüyorum. - Siktir!
- Hayır, hayır, hayır. - Ne kullandın?
- Ne kullandın Nikolaj? - Ne?
- Uyuşturucu kullandın mı Nikolaj? - Evet, evet.
Kullanmamalıydın. Ne kullandın?
- Meth. - İğneyle mi burundan mı?
- Derin nefes al ve bana... - Nefes alamıyorum ya!
- Çok korkuyorum lan. - Anlıyorum ama hata sende, değil mi?
- Nikolaj. - Ambulans gönder amına koyayım!
Adresini verirsen hem ambulans hem de polis göndereceğim.
Siktir...
- Siktir. - Nikolaj?
- Ben Asger. - Asger Holm mü?
Evet.
Yarın gibi bazı sorulara cevap vermek için zamanınız olur mu?
- Kiminle görüşüyorum? - Tanja Brix. Sorularım var.
- Kim olduğunuzu sordum. - Tanja Brix, dedim. Meşgul müsünüz?
- Gazeteci misiniz? - Evet, Berlingske'de çalışıyorum.
Sizce de kendinizi tanıtarak başlasanız daha iyi olmaz mı?
Haklısınız. Özür dilerim.
- Numaramı nereden buldunuz? - Dinle Asger.
Dava üzerine bir makale yazıyorum ve düşüncenizi söylemek için fırsat...
Yorum yok.
- Yarın mı buluşalım... - Söylediğim gibi...
- ...sonra mı arayayım? - ...yorum yok. Güle güle.
Telefonla konuşmak yasak. Önceden uyarmıştım.
Anlıyorum. İşimizin telefonla konuşmak olduğunu sanıyordum.
- Acil servis. - Alo? Adım Søren Amstrup-Riis.
Az önce saldırıya uğradım ve soyuldum.
- Evinizde misiniz? - Evimde mi?
Hayır, arabamdayım. Çabuk gelin.
- Vesterbro'da mısınız? - Evet.
- Neresinde? - Bilgisayarınızda gözükmüyor mu?
- Sadece en yakın baz istasyonu var. - Polise ihtiyacım var!
Benim de adrese ihtiyacım var. Arabadan inip sokak tabelasına bakın.
Saldırıya uğrayıp soyulduğumu söyledim. Arabamdan çıkmam.
Ne oldu?
Kadının teki bana bıçak çekerek cüzdanımla bilgisayarımı çaldı.
İçindekiler işte bana lazım.
- Yeni mi oldu? - Evet.
- Sokakta mı? - Hayır, arabamda dedim ya.
- Arabanıza nasıl girdi? - Şey, o...
- Birden içeri daldı. - İçeri mi daldı?
- Mezbahalara yakın mısın Søren? - Neden sordunuz?
- Høker Café pubını görüyor musun? - Evet.
Evet. Søren, şu an Skelbækgade'desin.
Tamam.
Plakanı verir misin?
AN 62 206. Mavi BMW.
Kızı tarif eder misin?
- Gençti. Siyah saçlıydı. - Danimarkalı mı?
- Yok, daha çok... - Doğu Avrupalı gibi mi?
Evet.
Güzel. Hattan ayrılma.
Kopenhag Merkez.
Ben Doğu Acil Servisi'nden Asger. Bir hırsızlık vakası...
Hadi oradan ya. Benim, Bo.
- Amirim? Merkezde ne işiniz var? - Biliyorsam ne olayım.
Yönetim rotasyon projesi varmış. Bütün hafta buradayım.
- Hayda. - Evet, hem de nasıl.
- Telefonda beklemek bok gibi. - Öyle mi dersin? Bence on numara iş.
Bazıları gönüllü olarak yapıyor.
- Yarından sonra sokağa döneceksin. - Sabırsızlanıyorum.
Çalışıyormuş gibi yapmalıyız. Ne vardı?
Søren Amstrup-Riis isimli şahsı Skelbækgade'de bir fahişe soymuş.
Plakası Alfa November...
...62 206. AN 62 206.
Anlaşıldı. Derhâl bir devriye gönderiyorum.
Bırak biraz beklesin. Kaygılanmayı hak etti.
- Kesinlikle. - Geçen hafta 90 kilo uyuşturucuya el koymuşsun?
- Doğru, efsaneydi. - AK81'in zulası mıydı?
- Aynen, yakaladık onları. Harikaydı. - Ben de öyle düşünmüştüm.
- Ağır topları getirdin mi? - Kesinlikle. Hemen öne sürdük onları.
Deliye dönmüşlerdir. Peki ya Rashid? O iyi mi?
İyi. Neden olmasın ki?
Öylesine sormuştum...
- Pekâlâ Asger. Görüşürüz. - Güle güle.
- Geri geldim. - Nihayet. Uzun sürdü.
Devriye arabası yolda. Az sonra gelir.
Telefon çalıyor. Dikkat et oğlum.
Acil servis.
Alo?
Iben'la mı görüşüyorum?
Merhaba tatlım.
Üzgünüm, 112'yi aramıştınız değil mi?
- Evet. - Yardıma ihtiyacınız var mı?
Evet. Korkmana gerek yok.
- Sarhoş musun Iben? - Hayır, değilim.
- 112'yi neden aradın? - Söylemek zorunda mıyım?
- Evet, zorundasın. - Boş ver öyleyse.
Pekâlâ. Kapatıyorum. Hoşça kal.
- Arabayla geziyorum. Oldu mu tatlım? - Hadi canım.
Yanındaki kim?
Evet, anladım.
Yanındaki şahıs 112'yi aradığını biliyor mu?
Hayır.
Pekâlâ. Kimi aradığını sanıyor?
Evet tatlım.
- Çocuğunu mu? - Evet.
Şimdi sana evet-hayır sorusu soracağım. Oldu mu Iben?
- Evet. Sağ ol. - Yanındaki şahsi tanıyor musun?
Yanında silahı var mı?
Iben, şahsın silahı var mı?
Bilmiyorum.
- Şu an arabanın içinde misin? - Evet.
- Kaçırıldın mı? - Evet.
Tamam.
Yerini öğrenmeliyiz. Kopenhag'ın kuzeyinde olduğunuzu görüyorum.
Iben, sakin olmaya çalış.
Çocuğunla konuşuyormuşsun gibi davran. Çocuğunmuşum gibi konuş.
- Annen yakında eve gelecek. - Güzel Iben.
- Otobanda mısın? - Evet.
- Peki, Kopenhag'ın güneyine mi gidiyorsun? - Hayır.
- Kuzeyine mi? - Evet.
Kapat hadi.
Telefonu kapatma Iben. Çocuğun üzgün olduğunu söyle.
- Üzülmüş. - Seni beklemeye alacağım.
- Hayır. - Almak zorundayım Iben. Hatta kal.
Çocuğunu sakinleştiriyormuşsun gibi davran, tamam mı?
Hadi Iben.
Üzülme.
- Yakında geleceğim. - Güzel Iben. Hemen döneceğim.
Aç şunu.
Nordsjælland Merkez.
Ben Doğu Acili'nden Asger. Bir kadın kaçırılmış.
Hillerød Otoyolu'nda 6 ve 9. çıkış arasında. Yakında ekip otonuz var mı?
Bir bakayım.
Buldunuz mu?
- Evet, bir araç var. - Öyleyse kuzeye gönderin.
- Plakası var mı? - Yok ama kadın bana işaret verecek.
Anlaşıldı.
Iben? Döndüm.
Devriye aracı yolda.
Yanınızdan geçince bana söyle, arabayı kenara çekecek. Tamam mı?
- Tamam. - Şimdi bekleyeceğiz Iben. Yakında gelecek.
Iben, çocuğunla konuşuyormuşsun gibi davran.
Uyumasını söyle.
- Hadi Iben. - Yatma zamanın geldi canım. - Güzel, güzel.
- Güzel Iben. Devam et. Yoldayız. - Işığı kapatma.
- Ben de konuşayım. - Olmaz!
- Telefonu ver. - Sadece seninle konuşmak istiyor Iben.
- Başkasıyla konuşmayacağını söyle. - Sadece benimle konuşmak istiyor.
Üzgünüm, üzgünüm. Özür dillerim canım. Kapatmak zorundayım.
Iben, arabanın rengini söylemen lazım. Doğrusunu söylediğimde "tamam" de.
Kırmızı, mavi, siyah...
...beyaz. - Evet, tamam.
- Pekâlâ, beyaz. Binek araç mı? - Minivan. İyi uykular canım.
- Ne dedin? - Evet ya da hayır de Iben. Tamam mı?
Iben?
Pekâlâ Iben, kapatmak zorundaysan en kısa zamanda tekrar ara.
Bana her zaman ulaşabilirsin. Adım Asger.
Iben?
- Nordsjælland Merkez. - Ben Asger. Devriye yola çıktı mı?
- Evet, işaretinizi bekliyoruz. - Arama kesildi.
- Anladım. - Devriyeye bağlar mısın? - Bağlarım da neden?
Sadece bağla lütfen.
- Alo? - Bağlıyorum. - Sağ ol.
- Burası 2907. Alo? - Ben Doğu Acil'den Asger.
- Merhaba. İşaretinizi bekliyorduk. - Hangi çıkıştasınız?
Önümüzde 8. çıkış var.
8 mi? Yakın olmalısınız.
- 110'la gidiyorlar. Sizin hızınız kaç? - 140 gibi. Ama aracı nasıl...
- Beyaz minivan. - Peki. Beyaz minivan arıyoruz.
- Yanından geçtiniz mi? - Bir şey gördüm.
- Nerede? - İleride.
- Hemen önümüzde bir minivan var. - Hangi renk?
- Yağmurdan göremiyorum. - Yanına geçin.
Yanına geç.
- Siktir! - Ne oldu? - Sinyal veriyor. Otoyoldan çıkacak.
Bizi görmüş olmalı.
Odur, değil mi?
- Yanına geçin. - Yanına geç.
Geçemeyiz. Çıkışa girdi.
- Ne yapalım? - Peşine... Peşine düşün.
Kenara çekiyor.
- Beyaz mı? - Evet.
- Silahlı mı? - Bilmiyorum. Kuvvetle muhtemel.
- Anlaşıldı. Muhtemelmiş. - Hattı kapatmayın.
Polis! Polisiz. Ellerini göster. Ellerini göster. Direksiyondan ayırma.
Ne diyorsun Bagi?
- Ne oldu? - Yanlış araç. Kadın yok.
- Emin misin? - Evet. Kadın yoktu.
- Beyazdı ama, değil mi? - Beyaz ya da gümüş. Hava karanlık.
- Nordsjælland Merkez. - Yine ben. Devriyeniz otoyoldan çıktı.
- Neden? - Yanlış arabayı durdurdular.
Anladım. Devriyelere haber salayım. Ne arıyoruz?
- Beyaz bir minivan. - Yeterli bir bilgi değil.
- Nordsjælland'ta altı devriyem var. - Plakayı öğrenmelisiniz. Biliyorum.
Kadının arabası yokmuş. Sadece ev telefonu ve adresi var.
Ev telefonunu arasana.
- Devriyelere haber vereyim. - Peki. Sonra ararım. - Tamam.
Anne?
Hayır, annen değilim. Ben Memur Asger Holm.
Evde büyüğün var mı?
- Yok. - Pekâlâ. Adın ne?
Mathilde.
- Merhaba Mathilde. Kaç yaşındasın? - Altı yıl dokuz aylığım.
Altı yıl dokuz aylık demek.
- Erkek kardeşim de evde. - Güzel. Onunla konuşabilir miyim?
Hayır, o daha bebek.
Pekâlâ. Annenin adı ne Mathilde? Annenin adı Iben mı?
- Gittiler. - Kimler gitti?
Annem ile babam.
Demek annen babanla gitti. Nereye gittiklerini söylediler mi?
- Hayır. - Yerini söylemediler mi?
- Gittiler sadece. - Tamam.
Mathilde, babanın beyaz bir minivanı var mı?
- Artık burada kalmıyor. - İyi de büyük beyaz bir arabası var mı?
Tamam. Babanın adı ne?
- Mathilde, babanın adı ne? - Michael.
Michael. Başka ne biliyorsun? Soyadı ne?
Soyadı anneninki gibi Østergård mı?
Bilmiyorum.
- Evliler mi? - Artık değiller.
Michael'ın evi hangi sokakta biliyor musun?
Ona gitmem yasak.
- Pekâlâ. Telefonunu biliyor musun? - 50850204.
Yazamadım. Tekrar söyler misin?
50850204.
İyi hatırladın.
Babam ezberletti. Yazmayı bilmiyorum.
Pekâlâ.
Hadi bakalım. Michael Berg.
Plakası da varmış. Harika. Mathilde, çok iyi bir kızsın, değil mi?
Değil mi?
Mathilde, ağlama.
Mathilde?
Mathilde, ağlama. Her şey yoluna girecek.
Babam eve geldi ve anneme bağırdı. Annem de üzüldü.
Sonra da babam Oliver'ın odasına girip çığlık attı.
Galiba Oliver'a bağırıyordu.
- Sonra da annemi saçından tuttu. - Oliver kardeşin mi?
Evet. Sonra da annem çığlık attı.
Babam bıçağı eline aldı ve gittiler.
- Anneme bir şey olmasın. - Tamam ama...
- Dinle... - Annemi öldürmesin.
Anneni kimse öldürmeyecek. Tamam mı?
- Söz mü? - Evet, söz.
Mathilde, ben polisim. Polisler kim biliyor musun?
- Evet, galiba. - Evet. Biz koruyucuyuz.
- Koruyucu mu? - Evet, koruyucu.
- Yardıma muhtaç insanları koruruz. Oldu mu? - Oldu.
Anneni bulacağım ve seninle kardeşinin yanına getireceğim. Oldu mu?
Oldu.
Bu sırada seninle ve Oliver'la ilgilensinler diye oraya memur göndereceğim.
- Göndereyim mi? - Evet. - Tamam.
- Göndereceğim. - Anneme bir şey olmasın.
Annene hiçbir şey olmayacak. Mathilde, yakında biri gelecek.
Yardıma ihtiyacın olursa 1-1-2'yi ara, tamam mı?
- 1-1-2. - Doğru, 1-1-2.
- Hatırlayabilir misin? - 1-1-2.
Aferin.
- Aferin Mathilde. Kapatmak zorundayım. - Yalnız kalmaktan korkuyorum.
Yalnız hissedince ne yaparım biliyor musun? Televizyonu açarım.
Böyle yanımda biri varmış gibi geliyor.
- Böyle yapsana. - Televizyon bozuk.
Kardeşinin yanına gitsene. Biraz yanında dur.
- Babam yasak olduğunu söyledi. - Babanın dediğini unut.
- İçeri girebilirsin. - Onu uyandırırsam ne olacak?
Çok sessiz olursan uyanmaz. Değil mi?
Sessizce içeri gir ve polis gelene kadar orada kal.
Yapabilir misin?
- Emin misin? - Kesinlikle.
- Kardeşinle birlikte ol. - Tamam, içeri giriyorum.
Güzel.
- Hoşça kal. - Güle güle.
- Ne oldu? - Hiç.
Iben Østergård'tan telefon geldi mi kimseye?
Sana da mı?
- Nordsjælland Merkez. - Ben Asger. Plakayı buldum.
Zulu, Tango, 55 803. ZT 55 803.
- ZT 55 803. Anlaşıldı. Bildiriyorum. - Tamam.
- Eski eşi Michael Berg kaçırmış. - Michael Berg. Anlaşıldı.
- Saldırgan bıçaklı. - Bildiriyorum. - Darp etmekten hüküm giymiş.
- Plakasını göndereceğim. - Amager'daki adrese gitmiyorlar.
- Plakayı bildirmek zorundayım. - İyi de planınız ne?
Minivanı bulana kadar bekleyeceğiz.
- Tamam da... - Asger. Asger...
Minivanı ne kadar çabuk alırlarsa o kadar çabuk buluruz, tamam mı?
- Yardım etmek istemen güzel. Plaka için teşekkür ederiz. - Dinleyin. Bence...
Hayır, sen beni dinle. Kadının tekrar aramasını bekle.
Sen kendi işini yap, ben de kendi işimi yapayım. Tamam mı?
- Tamam. - Güzel. Hoşça kal.
Bu arada...
- Nordsjælland Merkez. - Ben Doğu Acil'den Asger.
Çocuklarına devriye göndermeniz lazım. Adresleri Farum, Toftegårdsvej 13.
- Anladınız mı? - Farum, Toftegårdsvej 13. Evet. - Harika.
Torben?
- Torben? - Buyur?
Davranışlarım için özür dilerim.
Sadece bugün için değil, genel anlamda.
Çok kötü davrandığımın...
Özrümü kabul eder misin?
- Kabul edildi. - Sağ ol.
- Teknik bir soru sorabilir miyim? - Ne?
- Teknik bir soru sorabilir miyim? - Tabii, sor.
Hesaptan çıkış yapıp bilgisayarı değiştirsem önceden arayanlar beni arayabilir mi?
Evet. Hesabına göre geliyorlar, bilgisayarına göre değil.
- Ne yapacaksın? - Öbür odaya geçeceğim.
- Niye ki? 15 dakikaya mesaimiz bitiyor. - Biliyorum.
- Kopenhag Merkez. - Selam Bo. Ben Asger.
- Oha ya! Yine mi sen? İznin yok mu hiç? - Rahatsız mı ettim?
Her şey yolunda mı?
Tuvaletini yapmaktan daha sıkıcı bir iş.
- Bilirim. Zaman geçmek bilmiyor. - Hem de nasıl?
- Boş musun yani? - Şimdi ortalık sakin.
- Sen? - Benim de aynı. Sakin.
- Sorunum var da. Bana bir iyilik yapar mısın? - Tabii.
Amager, Strandlodsvej 12'ye iki devriye gönderir misin? Acil durum.
- Mesele ne? - Michael Berg isimli bir şahsın evi.
- Eski eşini kaçıran eski bir mahkûm. - Şu an oradalar mı?
Hayır, kuzeye gidiyorlar. Nordsjælland'talar.
- Nordsjælland'la konuş öyleyse. - Konuştum.
- Anlayamadım. - Nordsjælland arabayı arıyor.
Ama evi sizin bölgede. Gideceği yeri gösteren ipuçları bulabiliriz orada.
Evinde biri var mı?
- Bilmem, yalnız kalıyor. Değilse de zorla girin. - Anlayamadım?
- Zorla girin. - Ne dedin Asger?
Bo, altı yaşında bir kız çocuğuyla konuştum ve annesinin eve döneceği sözünü verdim.
Yeter!
Senin işin değil.
- Farkındayım. - Evet, farkındasın.
Yarınla ilgisi var mı?
İyiyim ben. Sadece işimi yapmaya çalışıyorum. Sadece...
Yeni bir psikologla konuşmak ister misin?
- Sonuncuyu beğenmemiştin. - Yok, gerek yok. İyiyim.
- İyi madem. - Psikoloğa...
İşin ne zaman bitiyor?
On dakikaya.
Güzel. On dakika daha dur. Yarın da mahkemeye gidersin.
Daha sonra devriye görevine dönüp telefon işini bırakacaksın.
İstediğin buydu, değil mi?
Değil mi Asger?
- Evet. - Ne dedin?
- Evet. - Patricia'ya selamımı söyle.
- Burada değil. - Doğru, eve gidince.
- Görüşürüz. - İyi de o...
Evden taşındı.
Iben Østergård'u aradınız. Şu an telefona bakamıyorum.
Yapmasana! Mesajınızı bırakın, sonra arayın ya da mesaj gönderin. Güle güle.
- Nordsjælland Merkez. - Doğu Acil'den Asger, minivanı buldunuz mu?
Daha bulamadık.
Gelişme mi var? Neden aradınız?
Yok. Görüşürüz.
- Efendim? - Barracuda'ya gelin!
Amına koyduğumun fedaisi bize saldırdı. Hemen polis gönderin.
- Neredesiniz? - Barracuda dedim ya lan!
- Adresi var mı? - Mal mısın sen?
- Hayır ama adrese ihtiyacım var. - Hop! Uzak dur lan ondan!
- Odense'de misiniz? - Siktir et. Başımızın çaresine bakarız.
- Polisin işini yapmasına... - Siktir git. - Anlayamadım?
Alo? Michael'la mı görüşüyorum?
Michael?
- Kimsin? - Asger Holm, Kopenhag Polisi.
Geç oldu, kusura bakmayın ama az önce kızınızla konuştum.
Kızınız ve oğlunuz evde yalnızmış. Iben nerede, biliyor musunuz?
Hayır.
Anladım.
Mathilde ile Oliver'ın yanına gidebilir misiniz?
- Şu an olmaz. - Meşgul müsünüz?
Evet.
Michael, Iben'ın yanında olduğunu biliyorum. Nereye gidiyorsunuz?
- Burnunu sokma. - Neye sokmayayım?
- Vestre'da mı hapis yatmıştın? - Ne?
Hapse girdiğini biliyorum. Bir daha girmek ister misin?
Siktir!
Ben Michael. Mesaj bırakın.
- Efendim? - Rashid?
- Selam Asger. Hayırdır? - Her şey yolunda mı?
- Evet. Sorun mu var? - Yok. Bana bir iyilik yap.
- Elbette. Nedir? - Neredesin?
- Merkezdeyim. Mesaim yeni bitti. - Araban var mı?
- Rashid? - Evet.
Amager'de bir adrese gitmeni istiyorum. Oraya vardığında açıklarım.
- Anladın mı? - Evet.
- Merkezde değil misin? - Merkezdeyim.
Arkadaki sesler öyle gibi değil de. Sesin de bir garip.
Tuhaflığım yok benim.
İçki mi içiyordun?
Rashid, sarhoş değilsin, değil mi?
Asger...
- İçme Rashid. - Tamam.
- İçemezsin. - Biliyorum.
- Yarın mahkemede tanığım olacaksın. - Biliyorum, biliyorum.
- Mahkemeye akşamdan kalma gelemezsin. - Elbette gelmem.
- Ama... - Ne aması?
Ne oldu?
Başaramayacağız diye korkuyorum. Tamam mı?
İfademizle örtüşmeyen bir şey söylerim diye korkuyorum.
- Asger, oldu ki... - Biliyorum. Dinle Rashid.
Yarından sonra her şey bitecek. Artık birlikte olacağız, değil mi?
- Değil mi? - Evet.
Bıktım artık. Tekrar seninle göreve çıkmayı iple çekiyorum.
- Ben de dostum. Çıkacağız da. - Tabii.
- Plana bağlı kalacağız, değil mi? - Elbette.
- Elbette Asger. - Tamam. - Üzgünüm.
- Ne kadar içtin? - Bir-iki bira, o kadar.
Araba kullanabilirsin. Arabaya bin. Çok önemli.
- Beş-altı bira da olabilir. - Dikkatli sür öyleyse.
- Ne yapacağım? - Oraya gidince anlatacağım.
Birinin bize ihtiyacı var.
- Kimin? - Sonra söylerim.
Tamam. Adresi ver.
Strandlodsvej 12, Amager. Michael Berg isimli bir şahsın evi.
- Strandlodsvej 12. Hatırlar mısın? - Strandlodsvej 12.
- Güzel. Oraya varınca beni ara. Anladın mı? - Anladım.
- Tamam. Dikkatli kullan ve acele et. - Ederim. - Görüşürüz.
- Burada da mı telefonla konuşmam yasak? - Biri seni aradı. Bir kız çocuğu.
- Mathilde mi? - Adını söylemedi.
- Bağlayayım mı? - Elbette. Kapıyı da kapat.
Pardon, teşekkür ederim.
Mathilde?
- Merhaba. - Merhaba.
Dışarıda biri var.
Polis ağabeyler gelmiş. Onlara kapıyı açabilirsin.
Kimse var mı?
- Mathilde, kapıyı aç hadi. - Tamam. - Güzel.
- Annem eve dönecek mi? - Evet, dönecek.
Polis ağabeyleri içeri al ve onlardan birine telefonu ver. Tamam mı?
- Kimse var mı? - Tamam. - Güzel.
Merhaba. Benim adım Tim. Yanımdaki de Janne. Polisiz.
- Telefon bana mı? - Evet. - Merhaba. Tim Andersen, Nordsjælland Polisi.
- Asger Holm, Doğu Acil'den. - İki tane mi çocuk vardı?
Evet, Mathilde ve kardeşi. Hattı açık tutacağım.
- Annesi arayabilir. Mathilde bence... - Ne oldu Mathilde?
- Bir yerini mi kestin Mathilde? - Benim kanım değil.
- Ne oluyor? - Pekâlâ Mathilde, Janne'le birlikte burada bekle.
- Alo? - Mathilde'ye ne olmuş?
Bilmiyorum ama elleri ve bluzu kanla kaplıydı.
- Oliver'a bak. - Kime?
- Küçük kardeşi Oliver. Ona bak. - Evet, elbette.
- Buldun mu onu? - Ortalık darmaduman.
- Oliver'ı bulman lazım! - Nerede?
Ben ne bileyim? Etrafına bak işte!
Mutfaktayım.
Burası da... Yatak odası.
Burası olmalı.
Buldun mu?
Alo? Tim, orada mısın?
Bebek ölmüş.
- Odadan çıkıyorum. - Öldüğünü nereden anladın?
Belliydi.
İçeri dön. Nefes alıyor mu kontrol et.
Kontrol ettin mi? Kontrol ettin mi?
- Tim, nefes alıyor mu kontrol et. - Söyledim ya, ölmüş işte!
Adam parçalamış çocuğu.
Deşilmiş.
Benim... Hayır, hayır! Onu içeri alma!
Oliver!
Asger.
Vardiyamız bitti.
Gececiler geldi. Eve gidiyoruz.
Ben biraz daha kalacağım.
- Her şey yolunda mı? - Evet, evet.
Pekâlâ...
Yarın için bol şans.
- Beni arayıp durma. - Oliver'a ne yaptığını biliyorum.
Ne yapacaksın?
Iben'ı da mı öldüreceksin? Bu mudur?
- Beni arayıp durma. - Mathilde görmüş.
Oliver'a ne yaptığını görmüş.
İçeri girmemesini söylemiştim.
Ne sanıyordun ki? Onu evde yalnız bırakmışsın.
Öylece oturup duvara mı bakacaktı?
- Oraya girmemeliydi. - Üstü başı Oliver'ın kanına bulanmış.
Michael? Bu işe son vereceksin. Burada bitecek. Hem de hemen.
Arabayı durdur ve bana yerini söyle. Devriye göndereceğim.
- Duramam. - Durmak zorundasın.
- Durursam... - Evet.
...ne olacak? - Sana mı?
Hapse gireceksin.
- Mümkün değil. - Mümkün mü değil?
Ne söylememi istersin Michael? Sana acıdığımı mı söyleyeyim?
Kurbanın sen olduğunu mu? Sen kurban değilsin Michael.
Kurban olan Oliver.
Kurban olan Mathilde.
Kurban olan Iben. Sen kurban değilsin. Asılman gerekiyor amına koyayım!
Anladın mı?
Ben Michael. Mesaj bırakın.
- Rashid? - Efendim Asger? Strandlodsvej'dayım.
- Kahverengi bir ev. Boş gibi. - Arabadan çık.
- Işıklar kapalı. Araba yok. - Zorla gir.
- Nasıl? - Ne diyorsam onu yap.
- Bari neden buradayım, onu söyle. - Arabadan çıktığında söyleyeceğim.
- Duyuyor musun? - Evet, duyuyorum.
Evin sahibi Michael Berg oğlunu öldürdü. Onu parçalamış.
- Parçalamış mı? - Evet.
Sonra da eski karısını kaçırmış.
Kuzeye gidiyorlar. Nereye gittiklerini öğrenmemiz gerekiyor.
Acil servis mi görevlendirdi seni?
Hayır, kendi kendimi görevlendirdim.
Başka ne olacaktı ki?
Kimse var mı? Ben polisim.
Ne oldu? Ne oldu Rashid?
Kapı açıktı. Aceleyle çıkmış olmalı.
Ne görüyorsun?
Pek bir şey yok.
Ev zaten bomboş.
Döşek...
...oyuncaklar. Kutuları açılmamış.
Bir şey buldum. Yerde bir yığın mektup var.
Nordsjælland hakkında ne yazıyorsa bak. Adres defteri olur, yazlık senetleri olur.
Hadi ama. Yapamam Asger. Ne kadar var biliyor musun?
- Ne söylüyorsam onu yap. - Saatler sürecek!
Kaç tane mektup ve evrak var burada biliyor musun acaba?
Ben bitirene kadar kızı öldürmüş olur.
- Ne yapmamızı önerirsin? - Hiçbir şey önermiyorum.
- Zaman aleyhimizde diyorum. Oldu mu? - Bu yüzden hemen işe koyul.
- Anlaşıldı mı? - Ya, anlaşıldı...
Iben?
Iben, beni dikkatlice dinle.
- Mathilde mi arıyor? - Iben, orada mısın?
- Selam canım. - Onunla konuşmam lazım.
Iben, emniyet kemerin takılı mı?
- Hayır. - Michael'inki takılı mı?
- Hayır. - Güzel. Emniyet kemerini tak.
Taktın mı?
- Iben? - Evet, evet.
Şimdi sıkıca el frenini çek. Asıl.
Ne yapıyorsun?
Iben Østergård'u aradınız. Şu an telefona...
- Efendim? - Merhaba. Bisikletimi çarptım ve dizimi incittim.
Şu an zamanım yok.
- Efendim? - Merhaba. Bisikletimi çarptım ve dizimi vurdum.
- Lütfen daha sonra arayın. - Yine mi sen?
Acil servisi aradığınızda aynı kişiye düşüyorsunuz ve şu an konuşamam.
- Nasıl lan? Ambulans göndersenize. - İncinen diziniz için mi? - Evet.
Eve taksiyle dönün ve sarhoşken bisiklet sürmeyin.
Efendim?
Iben?
Söylediğini yaptım. İşe yaramadı. Dışarı çıkamıyorum.
- Neredesin? - Hiçbir şey göremiyorum?
- Minivanın bagajında mısın? - Evet.
Pekâlâ Iben. Helsingør'e yaklaşıyorsunuz. Nereye gittiğinizi biliyor musun?
- Hapsolmak istemiyorum. - Tamam da nereye gidiyorsunuz?
Hapsolmak istemiyorum.
- Iben, seni oradan çıkaracağız. - Hapsolmak istemiyorum.
- Iben? - Öleceğim. - Kimse ölmeyecek.
Yardım edin bana. Tek istediğim Thilde ile Oliver'a geri dönmek.
- Tamam. Iben, seni bekleteceğim. - Yine aynısını yapmayın!
Iben, sana yardım edeceksem bekletmek zorundayım. Hatta bekle. Hemen döneceğim.
- Kopenhag Merkez. - Ben Doğu Acil'den Asger.
- Asger? - Evet? - Hâlâ çalışıyor musun?
Sen misin Bo? Nordsjælland'ı arayacaktım.
- Eve gitmeni söylememiş miydim? - Söyledin. Gidemem.
Ne yapıyorsun...
- Nordsjælland Merkez. - Ben Doğu Acil'den Asger.
- Merhaba. Gelişme var mı? - Iben hatta bekliyor. Minivanın bagajında.
- Yeri belli mi? - Baz istasyonu Helsingør yakınlarında.
- Helsingør'ün güney ile güneybatısı arasında bir yerde. - Anlaşıldı.
O tarafa devriye göndereceğim ama kesin bir yer lazım.
Kesin bir yer bulacağım. Siz devriyeleri gönderin.
- Nasıl bulacaksın? - Kadını bagajdan çıkaracağım.
Iben, orada mısın?
- Iben, geri döndüm. - Bir daha kapatma.
- Bir daha yok. Kapatmam. - Tek istediğim Thilde ile Oliver'a dönmek.
- Evet. - Yalnız kalmamalılar. - Tamam. Beni dinle.
Neden böyle yaptığını bilmiyorum.
- Iben? Iben! Iben! - Evet? - Şimdi beni dinle. - Tamam...
Kendini savunmak için bir silah bul.
Yardım yolda ama yedek bir plana ihtiyacımız var. Tamam mı?
- Öleceğim. - Hayır, hayır. Ölmeyeceksin. Beni dinle.
Yardım geliyor ama biz seni bulmadan durursa kendini savunabilmelisin.
Anladın mı?
Iben, Michael'ın neden minivanı var?
Tuğla ustası.
- Tuğla ustası, tamam. Alet edevatı vardır. - Bilmiyorum.
- Etrafına bakın. - Hiçbir şey göremiyorum.
Ellerinle yokla.
- Bir şey buldun mu? - Karton kutu var. Ağır.
Pekâlâ. İçinde ne var?
Taş var galiba.
Tuğla. Güzel. Birini alabilir misin?
Iben, birini al.
- Tamam, aldım. - Güzel. Şimdi iyi dinle.
Aracı durdurursa ayağa kalk...
...ve kapıyı açtığı zaman olanca gücünle vur.
- Yapamam... - Hayır, yaparsın Iben.
Ona vurduktan sonra bıçağını al. Bana yerini... Sakin ol.
Bana yerini söyle, sana devriye göndereyim.
- Yapamam! - Yaparsın Iben.
Soluk al. Derin nefes al. Hadi bakayım.
İşte böyle.
- Iben? - Neden böyle yapıyor?
- Iben... - Öleceğim.
Iben, ölmeyeceksin. Benimle nefes al. Hadi.
Nefes al Iben.
Iben, en sevdiğin yemek ne?
- En sevdiğin yemek ne? - Domuz sosisi.
- Domuz sosisi mi? Seviyor musun? - Evet. Sen sevmiyor musun?
Hayır, ben domuz eti yemem. Başka ne seviyorsun?
- Müslüman mısın? - Hayır, ondan değil.
Boş zamanlarını nasıl değerlendirirsin?
Thilde ve Oliver'la birlikte olmayı seviyorum. Ama Michael...
Tamam. Birlikte ne yaparsınız? Sen, Mathilde ve Oliver?
Ne yapmayı seversiniz?
Den Blå Planet'i seviyoruz.
Den Blå Planet... Amager'deki akvaryumu mu diyorsun?
- Hiç gitmedin mi? - Hayır, maalesef. Den Blå Planet'i anlatsana.
Güzel mi?
Thilde en çok kaplumbağaları seviyor.
Köpekbalıklarına bile bakmadan doğrudan kaplumbağalara koşuyor.
Sen en çok hangisini seviyorsun? Köpekbalıklarını mı?
Hepsini seviyorum.
Genelde bebek arabasında Oliver'la Thilde'nin arkasından gidiyorum.
- Sonra da etrafa bakıp hissediyorum. - Neyi hissediyorsun?
- Çok huzurlu görünüyor. - Neymiş o?
Sualtı.
Çok sessiz.
Zihni dağıtan hiçbir şey yok.
Sadece etrafında sessizce akan su...
Son derece sessiz.
Sadece koca, mavi bir sessizlik.
Evet.
- İsmini bilmiyorum. - Adım Asger.
Seni sevdim Asger.
Ben de seni sevdim Iben.
Gitmek ister misin?
- Nereye? - Den Blå Planet'e.
Çok isterim.
- Kenara çekiyor. - Sorun yok. Tuğla yanında mı?
- Evet. - Güzel. Sakinleş Iben.
Sakinleş ve sessiz ol. Ben yanındayım. Oldu mu?
Telefonu cebine koy. Kapıyı açtığı gibi var gücünle vur.
- Bunu hak etti. - Bunu hak etti.
Çok doğru Iben. Telefonu cebine koy şimdi.
- Beni anlamıyor. - Biliyorum. Iben, telefonu cebine koy.
- Kapıyı açtığı gibi... - Oliver'ın bir şeyi yok.
- Iben. - Daha iyi. Artık ağlamıyor.
Ne diyorsun?
- Yılanlar... - Yılanlar mı? Ne yılanı?
Çok acı çekiyordu.
Karnı ağrıyordu.
Ağlayıp durdu çünkü karnında yılanlar geziniyordu.
- Yılanları oradan çıkardım sadece. - Sen mi yaptın?
Şimdi daha iyi. Ağlaması kesildi.
Oğlum iyi, değil mi?
Asger? Asger, oğlumun bir şeyi olmadığını söyle. İyi olduğunu söyle.
- Pekâlâ Iben. Sakin ol. - Git başımdan! Yaklaşma!
Alo?
Asger, orada mısın?
Galiba telefonumda sorun var. Bekle biraz.
- Şimdi duyuyor musun? - Evet.
Bir şey buldum.
Vekalet için mahkemeye başvurmuşlar.
Michael'e Kopenhag'taki bir avukattan sürüyle mektup gelmiş.
Adam ziyaret hakkını kaybetmiş.
Sabıkası ve işlediği darp suçları sebebiyle.
Kaybetmesine şaşmamalı amına koyayım.
- Asger? - Evet! Dinliyorum.
Kusura bakma. Sadede geleceğim.
Konuyla ilgili tek şey bir psikiyatri kliniği.
Kadın Helsingør'deki Nordsjælland Psikiyatri Kliniği'nde yatmış.
Helsingør mü? - Evet, öyle.
Nordsjælland Psikiyatri Kliniği.
- İşini görür mü? - Hapsedilmek...
- Ne dedin? - Hapsolmak istemiyordu.
Ne dediğini anlayamadım.
Asger? Alo?
Michael? Michael?
- Alo? - Neredesin?
Michael? Nordsjælland Psikiyatri Kliniği'nde misin?
- Kimsiniz? - Ben Asger, polisim.
Helsingør'deki Nordsjælland Psikiyatri Kliniği'nde misin?
- Evet. - Iben nerede?
Bilmiyorum.
Yanılmıyorsam bana vurmuştu.
- Pekâlâ. Polis göndereceğim. Ambulans lazım mı? - Polis olmaz.
- Göndermek zorundayım. - Ben hiçbir sik yapmadım!
Biliyorum. Biliyorum.
Neden bana söylemedin?
Polisi aramalı ve Iben'la ilgilenmemize izin vermeliydin.
- Ona yardım edebilin diye mi? - Evet. İşimiz bu.
Hiç kimsenin faydası yok.
Denedim. Doktorlar, avukatlar, belediye.
- Çalmadık kapı bırakmadım. - Ben kaldım. Yardım...
Belanızı sikeyim! Hepinizin amına koyayım! Oğlum öldü benim!
Oliver'ı gördüğüm zaman...
...bizzat ilgilenmem gerektiğini anladım.
Tek istediğim o kapıyı kapatıp her şeyi düzeltmekti.
Tek istediğim Iben'a yardım etmekti, ama...
Ne yapıyorsun?
Mathilde'nın yanına dönüyorum. Yanından hiç ayrılmayacaktım.
Yanında polisler var.
İçeri girmemesini tembihlemiştim.
- Ben gidiyorum. - Iben ne olacak?
- Yerini bilmiyorum. - Kendine zarar verme ihtimali var mı?
Bana bak. O kendinde değil, ne yaptığı hakkında hiçbir fikri yok.
Oliver'a... Oliver'a yardım ettiğini zannediyor.
Ona söylemeye içim el vermedi.
Evet.
Evet. Ama...
Iben Østergård'u aradınız. Şu an telefona bakamıyorum.
Yapmasana! Mesajınızı bırakın, sonra arayın ya da mesaj gönderin. Güle güle.
- Alo? - Alo? Rashid. - Selam.
- Buldun mu onları? - Evet. - Güzel.
- Evde misin? - Hayır. Arabamda oturuyorum.
- Yapmamı istediğin başka bir şey varsa diye aradım. - Evine git, git.
- Kadına ne yapacakmış? - Evine git... Evine git Rashid.
Öyle olsun.
Tamam.
- Yardımın için sağ ol ortak. - Ne demek. Her zaman.
Yarın görüşür müyüz?
İstemiyorsan yalan söyleme.
- Nasıl yani? - Yarın mahkemede diyorum.
- Benim iyiliğim için yalan söyleme. - Hikâyeye bağlı kalacağız Asger.
Böyle anlaşmıştık.
Zanlı benim. Ben ateş ettim.
- Sen sadece tanıksın. - Sırf senin için yalan söyledim!
Keyfime estiği gibi ifademi değiştiremem.
Değil mi?
Ben eve gidiyorum. Sen de git artık.
Patricia'ya git ve biraz uyu. Tamam mı?
Yarın görüşürüz.
Asger?
- Asger? - Efendim?
Seninle konuşmak isteyen biri var.
Onunla önceden konuşmuşsun. Adı Iben. Hatırladın mı?
- Evet. - Ne oldu burada?
İçeriden konuşurum.
Bir dakika.
- Sen misin Asger? - Evet.
Buradayım.
Oliver'ı öldürdüm, değil mi?
- Neredesin Iben? - Bana yalan söyleme.
- Bana yerini söyle. - Bana yalan söyleme.
Onu öldürdüm, değil mi?
Iben.
İsteyerek yapmadın.
Bana yerini söyle ki sana yardım etmesi için birini göndereyim.
- Oliver... - Iben, neredesin?
Ellerim kanla kaplı.
Bilmiyordum. Ellerimin kanla kaplı olduğunu yeni gördüm.
Başka ne görüyorsun?
Yakından arabalar geçtiğini duydum. Doğru mu?
Iben, yakında arabalar mı var?
Çok aşağıdalar.
Arabalar mı?
Köprünün üstünde misin?
Iben, köprünün üstünde misin?
- Atlayacağım. - Hayır. Yapma Iben.
Sakin ol.
Nordsjælland Merkez'i ara.
Iben, beni dinle.
- Onlara bilerek yapmadığımı söyle. - Biliyorum.
Michael ile Thilde'de isteyerek yapmadığımı söyle.
Iben hastanenin yakınındaki 19. çıkışın oradaki köprüde ve atlamak üzere.
- Iben? Iben? - Onlara söyler misin?
- Neyi söyleyeyim? - Bilerek yapmadığımı.
Biliyorlar zaten.
Michael çok iyi biliyor. Sadece sana yardım etmek istemişti.
Tamam mı? Sana yardım etmeye çalıştı.
Hepimiz sana yardım etmek istiyoruz sadece.
- Ama söyledin ki... - Yanılmışım Iben. Yanılmışım.
Tamam mı? Hepsi benim hatam. Şu an köprüde olman benim hatam.
Aptalca bir şeye kalkışma. Anladın mı?
Iben, konuş benimle.
Iben?
Birini öldürdüm. Duydun mu?
Birini öldürdüm.
Adı Joseph'ti.
Genç bir adam. Daha çocuk. 19 yaşındaydı.
Neden?
Çünkü... Çünkü öldürebiliyordum.
Her ne kadar çok kötü bir şey yapsa da...
...onu öldürmemeliydim. Nefsi müdafaa olduğunu söyledim ama değildi.
Anlayacağın yalan söyledim ve cinayet işledim.
Yaptım çünkü yeteri kadar şeye sahiptim...
...ve bir şeyden feragat etmek istedim.
Bilemiyorum.
Çok kötü bir şey.
Çok...
Yılanlar mı vardı?
Evet.
Evet, yılanlar vardı.
Ama Iben, ben yaptıklarımın bilincindeydim.
- Fakat sen değildin, değil mi? - Değildim.
Doğru. Kazara oldu.
Evet...
Ayrıca Iben...
...seni seven...
...ve annesini görmek isteyen bir kızın var.
- Thilde. - Evet.
Seni tekrar göreceğine ve eve döneceğine dair ona söz verdim.
Seni seviyor Iben. Michael de seviyor.
Hayatında hâlâ seni seven insanlar mevcut.
- Asger? - Söyle.
- Geliyorlar. - Polislerin yanına git.
İyi bir insansın.
Iben!
Iben Østergård'u...
Iben Østergård'u aradınız. Şu an telefona bakamıyorum...
- Nordsjælland Merkez. - Ben Asger.
Iben'la konuştum...
...ama telefonu kapattı. - Onu bulduk.
Aşağı inmiş.
- Buldunuz mu? - Evet, bulduk.
İyi iş çıkardın Asger.
Çeviren: Sacrer twitter.com/Sacrer_
SUÇLU